Als rond 20.00 uur bezoekers de theaterzaal instromen, is er zowat de hele dag gewerkt om de voorstelling voor te bereiden. Het licht moet worden ingehangen en afgesteld, het geluid moet tot in den treure worden getest, het decor opgebouwd en wat al niet meer. Nu is er een categorie artiesten die nergens naar om hoeven te kijken en een half uur voor aanvang arriveren. Tot die categorie behoor ik niet. Ik moest ’s morgens eerst nog even op en neer naar Breda om de vuurwerkeffecten op te halen, want ik schiet met een geweer en daar moet een vlam uitkomen en vervolgens raak ik zogenaamd een schakelkast en daar moet dan weer een vonkenregen uitkomen. Toen ik rond 13.00 uur mijn spullen De Lievekamp in sjouwde, was het er al een drukte van belang. Ik hoefde me niet te bemoeien met licht en geluid. Dat namen twee vrienden van me voor hun rekening die er hun beroep van gemaakt hebben. En voor het decor kon ik rekenen op Willemke Wijnakker. Het enige waar ik me druk over hoefde te maken was of mijn computer en beamer werkte, mijn microfoon en mijn geweer.
Vijf minuten voor de zaal zou worden geopend, doe ik een laatste geluidstest en ja hoor: het ding viel uit. Paniek. Althans, bij mij. De technici bleven rustig, gaven me een andere zender en opgelost. Ik ben goed en wel tien minuten aan de gang, wil een nieuwe foto aanklikken, werkt de afstandsbediening niet. Nu is het zo dat een niet goed werkende powerpointpresentatie onderdeel is van de voorstelling. Maar dan moet hij het wel doen op de momenten dat het gewenst is. Nu reageerde het rotding niet, en als hij na lang aandringen wel reageerde sprong hij twee plaatjes vooruit. Om gek van te worden. Het deel vóór de pauze eindigt met het schieten op een eend. Het zal u niet verbazen: geen vlam uit het geweer, geen vonkenregen uit de schakelkast.
Er zit maar één ding op: net zolang door blijven werken tot ik in de categorie cabaretiers kom waar álles voor geregeld wordt. Ik heb het eens nagekeken, gemiddeld duurt dat tien tot vijftien jaar. De pensioenleeftijd mag dus wat mij betreft naar de zeventig.
Theo van Duren
0 Reacties