Over een maand is het zover. Dan moet ik voor het eerst een avond lang 650 mensen zien te vermaken in De Lievekamp. Twee jaar geleden rond deze datum had ik nog een maand te gaan voor de finaleronden van Cameretten in het Luxortheater in Rotterdam. Toen had ik nog nooit op het podium gestaan. Ik had slapeloze nachten en scheet zeven kleuren stront bij de gedachte aan die zaal met 900 mensen. Inmiddels heb ik wat ervaring opgedaan, word slechts af en toe zwetend wakker en schijt nog maar vier kleuren stront. Vorige week had ik een afspraak met de technische mensen om mijn optreden door te nemen. Ik wilde de WNBF-bus parkeren voor de ingang en een brandend olievat met CO2=OK; een zelfrijdende schaarlift zoals Al Gore die had in zijn film; het licht moest uitvallen tijdens de voorstelling en ik gaf aan dat ik op het einde alle rokers op het podium wilde hebben. De bus voor de ingang was problematisch, maar als Parkeerbeheer het toestond mocht het; het brandende olievat was zeer problematisch want daar kunnen mensen zich aan branden; de schaarlift kon niet omdat de vloer van het podium het gewicht niet kan dragen; het licht mocht niet uitvallen en alle rokers op het podium was om vele redenen niet wenselijk. Dat moet dus nog allemaal opgelost worden. En dan heb ik nog een probleem wat ik totaal niet had voorzien: ik heb veel te weinig toegangskaarten voor mijn familie en vrienden. Ik stond oorspronkelijk gepland voor de kleine zaal, maar toen die vrij snel was uitverkocht werd ik verplaatst naar de grote. Dat ook die uitverkocht zou raken, was het laatste wat ik verwachtte. Dus toen ik een maand geleden kaarten wilde reserveren, was het te laat. Ik heb maar tien kaarten terwijl ik er minstens dertig nodig heb. Er is maar één oplossing: een tweede voorstelling in de kleine zaal. Daar kunt u me bij helpen. Bel naar de kassa van De Lievekamp en laat u op de reservelijst zetten. Als er meer dan honderd op staan, speel ik nog een keer. En omdat ik dan alles al een keer heb uitgeprobeerd, krijgt u waar voor uw geld. Voor de toeschouwers op 3 december is het nog maar afwachten.
En nou moet ik weer even hoognodig kleuren gaan tellen.
Theo van Duren
0 Reacties