Het was woensdagmiddag 16 december 2009 om 16.21 uur. Ik was in het gigantische perscentrum van het Bella Center in Kopenhagen en voerde een geanimeerd gesprek met een journaliste. Op vernoemd tijdstip stelde ik haar de volgende vraag: “Can you tell me how much CO2 is blown in the air bij nature and how much by people?” Ze keek me even verbaasd aan, begon toen een omslachtig verhaal over de balans van uitstoot en opname van CO2 door de natuur en hoe delicaat dat evenwicht was, maar op mijn vraag antwoordde ze niet. Toen ik hem herhaalde, begon ze wederom breedvoerig van alles te verklaren. Na lang aandringen zei ze uiteindelijk: “I think it's about 15% nature en 85% human.”
Was dit een journaliste van het plaatselijk suffertje zult u zich afvragen? Nee, beste lezers. Houd u vast: dit was een journaliste van ' Nature', het meest prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift ter wereld! Ik kon mijn oren niet geloven dus heb ik het haar nog eens laten herhalen om elk misverstand uit te sluiten. En ze zei wederom hetzelfde. Ik was verbijsterd. De hele middag ben ik vervolgens bezig geweest met het stellen van deze vraag aan journalisten en vertegenwoordigers van belangenorganisaties. In totaal heb ik zo'n zestig mensen deze vraag gesteld. En geloof het of niet, niemand wist het antwoord!
Ik geef het u: 97% natuur, 3% mens.
In het congrescentrum in Kopenhagen zijn 3.500 mensen van de pers, 15.000 mensen van belangenorganisaties en nog eens een paar duizend van de VN en de Deense organisatie. En al die mensen zijn dag in dag uit bezig met praten over het klimaatprobleem. Honderden miljoenen kost alleen al de organisatie van dit rondtrekkend circus. En mochten ze tot overeenstemming komen over een nieuw klimaatverdrag dan gaat dat elk jaar minstens 200 miljard euro kosten.
En niemand schijnt te weten dat niet de mens, maar de natuur de boosdoener is!
Buiten het congrescentrum lopen een stel Chinezen rond die verkleed zijn als konijnen, kippen en schapen. Ze spreken geen woord over de grens. Ik denk dat ik daar morgen maar eens mee ga praten.
Theo van Duren
0 Reacties