“Rekening energie gaat fors omhoog”, kopte afgelopen donderdag De Volkskrant. “De energierekening gaat vanaf 2012 flink omhoog om grote investeringen in duurzame energie te financieren. Tot 2020 betalen energieverbruikers naar schatting 20 miljard extra, boven op de kosten van hun eigen verbruik.” Zo’n zware belastingmaatregel zou in normale gevallen leiden tot groot protest en massabijeenkomsten op het Malieveld. Maar gek genoeg gebeurt dat niet als het over milieubelastingen gaat. We zijn in de afgelopen dertig jaar zo deskundig gehersenspoeld dat we er ten diepste van overtuigd zijn dat we schuldig zijn aan alles wat er mis gaat in de natuur. Eerst was het de zure regen, toen het ozongat en nu dus CO2. De voortdurend herhaalde beelden van afkalvende ijskappen en gigantische schoorstenen die CO2 uitstoten, hebben hun werk gedaan. De overtuiging dat de mens schuldig is, zit zo rotsvast in ons verankerd dat we zelfs niet op het idee komen om twee minuten te googelen om de meest basale feiten over het hele klimaatverhaal boven tafel te krijgen.
Vanmorgen zat ik bij de notaris om de stichting Wereld Natuurbestrijdingsfonds op te richten. Toen ik de naam van de stichting bekendmaakte, keek hij me lachend aan en zei dat hij behoorde tot de Groene Khmer. Hij was donateur van het WNF én van Natuurmonumenten. U begrijpt dat er meteen een levendige discussie ontstond en dat het niet lang duurde voor ik hem de vraag stelde: ‘Hoeveel CO2 brengt de natuur in de lucht en hoeveel de mens’. Deze vraag stelde ik dus aan een bestudeerd man met een brede interesse en een warm hart voor de natuur. Een man die zich oprecht grote zorgen maakt over het klimaat. Maar toch had hij geen idee hoe de verhoudingen lagen maar was er wel zeker van dat de mens hoofdschuldige was. Hij kon zijn oren dan ook niet geloven toen ik zei dat de natuur 97% van alle CO2 uitstoot.
Binnenkort komen in Kopenhagen de wereldleiders bij elkaar om tot harde afspraken te komen over CO2. Over de rest van de broeikasgassen wordt niet gesproken. Immers, CO2 vormt slechts 10% van de broeikasgassen die door de natuur worden geproduceerd, zoals waterdamp bijvoorbeeld. Dus feitelijk is onze invloed op het klimaat 0,3%. Vanaf 2012 tot 2020 gaan wij met ons allen 20 miljard euro betalen om die invloed terug te brengen naar 0,28%. Als Kopenhagen een succes wordt, gaan we in de wereld elk jaar meer dan 250 miljard euro spenderen om de gemiddelde temperatuur op aarde in 2050 met een halve graad omlaag te brengen. Eén behoorlijke vulkaanuitbarsting en alles is tevergeefs geweest. Het klinkt ongelooflijk allemaal. Maar kruip nu achter uw computer. Als u tot andere cijfers komt, dan hoor ik het graag.
Theo van Duren









Piet schreef deze reactie
COLUMN: Van 0,3% naar 0,28%
zondag 29 november 2009
http://www.nujij.nl/de-grote-co2-leugen.4168802.lynkx
20 miljard Euro investeren geeft een impuls aan de wereldeconomie.
Om dat te bereiken dienen economen wel eens een onzinverhaal op te tuigen.
Je krijgt daar prachtige windmolens voor terug.
Don Quichot op zijn stalen elektrisch aangedreven ros maakt daar dan wel weer korte metten mee.
Vervolgens dient er weer wat anders te komen.
Zo is de bal rond en blijven we met zijn allen aan de eet.